Açılın Ben Teyze’yim

Sevgili Kuzey Bebek,

Annenle tanışıklığımız tam 10 yıl öncesi bir okul gününe dayanıyor. Hiç istemeyerek yazıldığım yeni orta okulumda en güzel, en eğlenceli hatıralarım annen ve Selen teyzen ile idi.

Öyle samimi ve eğlenceli bir annen var ki (çok da güzel güler, bilirsin) onunla büyürken hiç sıkılmayacağına eminim. Ben mi ? Ben Ece teyzen, hani bugün seni ilk kez kucağıma aldığımda Okumaya devam et “Açılın Ben Teyze’yim”

Artık Veda Et Şen İzci, Sen Arkadaşına #anı

“Gidiyorsun, iştirak et veda valsine…” diye devam eden bir izci şarkısıdır bu. Elif ile birlikte çocukken burnumuzu sokmadığımız şey yoktu. Düşünüyorum da sanırım bu, içlerinde en kıymetlisiydi 🌿 Bir 2006 sonbaharı “Biz de izci olalım mı Ece?” sorusuyla başladı her şey. “O ne demek?” diye sorduğumda sınıf arkadaşımız bize anlatmaya başladı.(o bizden iki sene önce … Okumaya devam et Artık Veda Et Şen İzci, Sen Arkadaşına #anı

Bir Kalem İle Ne Anısı Olabilir Ki İnsanın? #anı

Eğer o kalem, okul hayatındaki ilk aşı gününde verildiyse, belki bir ihtimal.

Bu kez, sene 2005 | 7 yaşında mini mini bir’iz. Duvarda “ALİ ATA BAK” fişleri, tahtada rakamları hatırlamadığım çarpma işlemi ve pencereden giren sonbahar esintisi eşliğinde matematik dersindeyiz.

Sınıfın kapısı çalıyor, öğretmenimiz “Buyrun” diyor, olacaklardan haberdarmışçasına. Ellerinde mini soğutucu kutuları, üzerlerinde beyaz önlükleriyle iki kadın giriyor sınıfımıza. “Merhaba çocuklar, biz hemşireyiz.” Okumaya devam et “Bir Kalem İle Ne Anısı Olabilir Ki İnsanın? #anı”

Bir Post-it’i En Fazla Ne Kadar Sevebilirsiniz ? #anı

Hiç unutmuyorum. 2007 | 9 yaşında, mavi önlüklü, saçları at kuyruğu olan mini mini ilkokul üç’tüm. Tenefüs bitmiş, zil çalmıştı. Dersimiz Türkçe’ydi. Sınıf öğretmenimiz içeri girip “Oturabilirsiniz çocuklar” dedi ve o ders bir yarışmadan söz etti : HIZLI OKUMA YARIŞMASI  Pek ilgimi çekmedi, taa ki birinciye verilecek ödülü gösterene kadar. Ödül, post-it’ti (yapışkanlı kağıt) 🌿 İlk … Okumaya devam et Bir Post-it’i En Fazla Ne Kadar Sevebilirsiniz ? #anı

10 Yıl Önceydi : Bir Ağaç Ev Düşlemiştik🌲🏠 #anı

Ben 11 yaşımdayken ilçeden merkeze taşındık. İlk kez bir apartman ortamında yaşıyor oluşum, apartman toplantılarını da garipsememe neden olmuştu. O dönemki yöneticimiz kapı kapı gezip hafta sonu yapılacak toplantıyı haber veriyordu. Bize gelip beni görünce “Siz çocuklar da ne istiyorsanız yarın toplantıda söyleyin, ben yapacağım” dedi. Ben bunu duyunca akşam yemeğinden sonra hemen alt kat … Okumaya devam et 10 Yıl Önceydi : Bir Ağaç Ev Düşlemiştik🌲🏠 #anı

Zamanda Yolculuk

Uzun zaman sonra Elif’lerin (Tostik diye hitap ediyorum) köyüne kalmaya gidecektim.Heyecanlı ve mutlumtrak bir his vardı içimde. Elif mi, kim mi ? Tostik ya o. (oo bayağı açıklayıcı oldu) Çocukluk arkadaşım diyeyim şimdilik , okudukça daha iyi tanırsınız. 08.09.2018  ● Sabah , tüm eşyalarımı hazırladım , bizim kızı beklemeye koyuldum.Zaten Edirne’de ve bizim evin yakınlarında … Okumaya devam et Zamanda Yolculuk