Kafaya Takmamak İçin 20 Öneri

Hiçbir zaman sülalesi rahat türden bir insan olamadım. Devamlı, kafaya taktığım minik ya da büyük çaplı şeyler olurdu. Bu yazımı okumaya başlayan sen, içinden  “Evet, işte bu benim” diyorsan sana 20 adet minik “başa çıkma” temalı tüyolarım olacak.

Kafaya taktığın o şeyi (somut da olabilir soyut da. Bir insan da olabilir, bir korku hissi de) al karşına ve vedalaş. İkinizin ayrı eve çıkma vakti geldi de geçiyor çünkü. Okumaya devam et “Kafaya Takmamak İçin 20 Öneri”

Açılın Ben Teyze’yim

Sevgili Kuzey Bebek,

Annenle tanışıklığımız tam 10 yıl öncesi bir okul gününe dayanıyor. Hiç istemeyerek yazıldığım yeni orta okulumda en güzel, en eğlenceli hatıralarım annen ve Selen teyzen ile idi.

Öyle samimi ve eğlenceli bir annen var ki (çok da güzel güler, bilirsin) onunla büyürken hiç sıkılmayacağına eminim. Ben mi ? Ben Ece teyzen, hani bugün seni ilk kez kucağıma aldığımda Okumaya devam et “Açılın Ben Teyze’yim”

Bir Zamanlar Karate Kid #anı

Efenim tam 10 yıl geçmiş benim karate kid’liğimin üzerinden fakat bazı hatıralar bir film karesi gibi hâlâ hatırımda 🌿 Dün, çok sevgili Anıl Basılı’nın vesilesiyle bir anaokuluna oyuncaklarımı bağışladım. Bu oyuncakları çıkarıp ayıklama esnasında dolabın en sonuna iliştirilmiş karate kıyafetlerimi gördüm. Benim anılar bir miktar depreşmesin mi ? Çıkardım kuşaklarımı, bağladım belime. Hatırladığım kadarıyla birkaç … Okumaya devam et Bir Zamanlar Karate Kid #anı

Artık Veda Et Şen İzci, Sen Arkadaşına #anı

“Gidiyorsun, iştirak et veda valsine…” diye devam eden bir izci şarkısıdır bu. Elif ile birlikte çocukken burnumuzu sokmadığımız şey yoktu. Düşünüyorum da sanırım bu, içlerinde en kıymetlisiydi 🌿 Bir 2006 sonbaharı “Biz de izci olalım mı Ece?” sorusuyla başladı her şey. “O ne demek?” diye sorduğumda sınıf arkadaşımız bize anlatmaya başladı.(o bizden iki sene önce … Okumaya devam et Artık Veda Et Şen İzci, Sen Arkadaşına #anı

E Hani Ciğer ? #anı

Kendimi bildim bileli, ciğer denilince aklıma gelen tek şey, tava ciğer idi. Edirne’nin ciğeri meşhurdur belki duymuşsunuzdur, duymadıysanız da şu an öğrendiniz 🙂

Bu tava ciğer kültürüyle büyüyen bir çocuğa, “ciğer” kavramının yalnızca bu yemeğe özgü olmadığını açıklamak oldukça travmatik olsa gerek, en azından benim için öyleydi😃

Her şeey, geçen sene bir kış akşamı cereyan etti… Okumaya devam et “E Hani Ciğer ? #anı”

Bir Kalem İle Ne Anısı Olabilir Ki İnsanın? #anı

Eğer o kalem, okul hayatındaki ilk aşı gününde verildiyse, belki bir ihtimal.

Bu kez, sene 2005 | 7 yaşında mini mini bir’iz. Duvarda “ALİ ATA BAK” fişleri, tahtada rakamları hatırlamadığım çarpma işlemi ve pencereden giren sonbahar esintisi eşliğinde matematik dersindeyiz.

Sınıfın kapısı çalıyor, öğretmenimiz “Buyrun” diyor, olacaklardan haberdarmışçasına. Ellerinde mini soğutucu kutuları, üzerlerinde beyaz önlükleriyle iki kadın giriyor sınıfımıza. “Merhaba çocuklar, biz hemşireyiz.” Okumaya devam et “Bir Kalem İle Ne Anısı Olabilir Ki İnsanın? #anı”